jedna z trudniejszych rzeczy w świecie

tak, że się ledwie mieści w głowie

nad którą głowią się poeci

rządy, banki, inżynierowie

której nie podołały armie

kościoły oraz dyplomaci

na której zęby połamali

smukli i krępi, i garbaci

choć gra jest warta sporej świeczki

i warta jest wyprawki skórka

nikt nie wie jak by Pana Wiórka

wyciągnąć dało się zza biurka

nie kuszą go promienie słonka

świeże powietrze, widok ludzi

za biurkiem czuje się bezpiecznie

nigdy, ni chwili się nie nudzi

jeżeli ktoś by kiedyś może

umyślnie, albo i celowo

metodę znalazł, tego prędko

się wynagrodzi wybuchowo –

znaczy dostanie zaraz Nobla

(szczęście, że z na wymianę opcją

na Fryderyki, Pulitzera

lub puchar, który dają skoczkom)