inaczej spojrzeć czasem warto

raz – zamiast z góry – z dołu, z boku

nie przysięgając, że na stałe

na moment choćby i z doskoku

odpowiadając na swe troski liczne

oraz zapytania na temat co będzie

ogłaszam święty spokój kochani

od teraz, wszystkim i wszędzie

gdy w końcu końce ryjów wyjmą z błota

przeszkadzać zacznie, że dookoła brudno

marsz nowy zaczną w stronę blasku złota

i będzie im – uwierz – odrobinę trudno

usiadł na piersiach oddech zabierając

bez uprzedzenia wbił wskazówki

kamienny zegar konsekwentny

głuchy na prośby i wymówki

czekając w oknie przyjścia nieba

i chmur ucieczki wiatrem gnanych

roztrwaniam cicho grosz za groszem

z sekund przypadkiem uciułanych

podobno jeśli umiesz spojrzeć

jak orzeł z nieba, jak mysz z nory

rozczytać możesz cudze stany

rozpoznać kto zdrów, a kto chory