uda się kiedyś, mówisz, jakby

porażka była normalnością

jakbyś w więziennym lochu siedział

albo przegrywał z codziennością

a teraz dzieci i dorośli

kotki, koniki, karpie, muchy

wszyscy do stołu, na kolację

gwiazda już świeci! ruchy! ruchy!

źli i niedobrzy, podstępni, głupi

cwani, cyniczni i od nas inni

gotowi krzywdzić na każdym kroku

my idealni, prawi, niewinni

światła migają w cyklu tajemnym

czy to wahadło czy po spirali

kręcę się stale w tym samym miejscu

wierząc w cel piękny gdzieś tam w oddali

przyzwyczajenie ścieżki myli

zniekształca dawne ostrzeżenia

sens sensu zmienia jeden w drugi

dostosowuje do otoczenia

błąd robisz w pierwszym założeniu

patrzysz na znaki, które mylą

interpretujesz, zmieniasz, przerabiasz

a mógłbyś żyć po prostu chwilą