jest jedno takie wynaturzone

chore lecz ciągle nie w agonii

co bardziej dzieli ludzi niż łączy

mówiąc o sobie „my, to nie oni”

czy czujesz piersią pełną oddech?

wolność szeroką po horyzont?

czy wszy codzienne Cię obsiadły

i czekasz kiedy Cię zagryzą?

pytanie stare się powtarza

może inaczej jednak trzeba?

więc tęsknisz mimo, że zaprzeczasz

do nieokreślonego całkiem nieba?

ach nie wiesz nawet poniedziałku

jak cię wyraźnie widzę, czekam

chociaż gotowy zadrę wyjąć

niczego jednak nie odwlekam

chronicznie chronię, chronisz z doskoku

razem chronimy wyżej przeciętnej

ale to na nic przecież nie wpływa

wcześniej czy później ochrona pęknie

nawet jeżeli Ktoś Tam Cię słyszy

i gdzieś trafiają prośby Twe

że ta się spełni, możesz nie liczyć

ani na jawie, ani we śnie