dni całe, noce, wieczory, ranki

środy i grudnie na posterunku

tkwi nieugięty, czujny, wytrwały

auto żeż strażnik od wizerunku

ani nie kichnie, potu nie zetrze

powieką nie drgnie mimo warunków

nie sprzyjających – co tu ukrywać –

cenzor i ekspert od wizerunku

wciąż zapobiega, stale gotowy

pędzić jak super-man na ratunek

gdyby się choćby tylko zdawało

że atakuje coś wizerunek

jest jeden znany tylko wyjątek

wynikający z użycia trunków

o skuteczności dziewięć na dziesięć

według powszechnie znanych szacunków

i dyskutować w sumie nie warto

z podanym wyżej nieco wynikiem

cenzor i strażnik w jednej osobie

biednym jest gościem, alkoholikiem

zanim kot łapą ziemi dotknie

nim kropla rosy spadnie

płatka sześciokąt się rozpłynie

wydarzy wtedy się dokładnie

między minutą, a godziną

oraz tu i tam, albo wcale

gdzieś w niezmierzonym Międzyczasie

i jak stal będzie tam już stale

nic na świecie stałe nie jest

nic co cielesne, ani nic z ducha

gdzie wzrokiem sięgnąć od prawa i w lewo

na dół i w górę wszechrozpierducha

lub jak kto woli, uchem wrażliwym

wyjaśniający kręcenie nosem

trzysta sześćdziesiąt po pełnej sferze

jak by nie patrzeć jest wszechchaosem

kawałek prostej, planu złudzenie

gwiazd wodorowych stu konstelacja

mikrosekunda plus lat miliony

strun wybrzuszonych mistyfikacja

przepiękne słowo raz dwa, trzy, cztery

z erem warczącym niczym wiertarka

(ta udarrowa, co oczywiste,

głośniejsza znacznie niż Frania-pralka)

konkurujące o palmę z innym

(wszak zawsze wielu jest pretendentów

do uwielbienia, pochwał, zaszczytów

mierzonych mocą słupków procentów)

zdumiewające treści zasoby

niosące w sobie oraz akcenty

masz, a gdy padasz znak dajesz jasny

że się skończyły już sentymenty

nie ma cudów na tym świecie

co najwyżej wiedzy brak

garść założeń jeszcze błędnych

i nie rozpoznany ślad