choć przyklejony tylko grawitacją

do kuli, która mknie w kosmosie

pewien się czujesz, nieświadomy,

ryzyka w d..pie masz lub w nosie

kolejne wita z rana zaskoczenie

nowa odsłona z lustra znanej twarzy

patrzę jej prosto w przymrużone oczy

ciekaw co dzisiaj się wydarzy

niby słodka wata z cukru

lepka mgiełka, której nie ma

myśli, a z nich na języku

kręcisz słowa, klniesz i śpiewasz

było tak pięknie i tajemniczo

lecz rozpoznałeś w końcu schematy

i już nie umiesz się prawie cieszyć

wiedząc, że w końcu spuszczą Ci baty

znasz mechanizmy niczym zegarmistrz

sam precyzyjnie wciąż je stosujesz

lecz kończysz w sieci jak głupia mucha

a przedtem jeszcze zgrabnie pikujesz

próba siedemset dwadzieścia osiem…

cztery tysiące trzysta trzydzieści…

ciekawe ile wersji kolejnych

się w kalendarzu jeszcze pomieści