mówiono kiedyś, że Honorata

jeśli potrzeba, może pół świata

przemierzyć tylko po to

by zdobyć srebro, złoto

lecz to fałsz, tu potrzebna errata

warto kumplować się z Tomaszami

to fajni goście – choć między nami

nie całkiem wolni od wad

cóż począć, taki jest świat

noszą skarpetki wraz z sandałkami

widziałem się przedwczoraj z Juliuszem

przeróżne plany snuł z animuszem

gdy podziwiałem zapał

on niby w żartach kłapał:

stary mi się nie chce, ale muszem

razu pewnego do Abrahama

gdy siedział w parku, podeszła dama

z pieskiem pani niemłoda

pomyślał – jaka szkoda

nawet tutaj znalazła mnie mama

jest takie piękne imię Laurencja

brzmią w nim bohema i dekadencja

masz duże wątpliwości?

moja teza cię złości?

lecz to fakt, jednoznaczna tendencja

Olimpio – dla ciebie ten wyjątek

zburzenie ładu, inny porządek

żeby było jak lubisz

bo i tak się nie zgubisz

twoje imię na wiersza początek