pewnego spod Wałcza Bogusława

długo trapiła wielka obawa

czy – gdyby było trzeba

umiałby napiec chleba

sprawdził, umie, dumą się napawa

założyłem się raz z Joachimem

że przegra stając w konkury z mimem

stanęli na arenie

ruszyło przedstawienie…

przyznaję wygrał, puścił cyrk z dymem

co najbardziej wzrusza Mateusza?

czy blask księżyca, czy dzika grusza?

może kotki lub pieski?

morza kolor niebieski?

nie psze państwa, własny brzuch i tusza

popadł w zadumę pewien Eustachy

gdy kontemplował paryskie dachy

bo chociaż piękne takie

to „ozdobione” ptakiem

dziwne miewają czasem zapachy

nie wchodźcie w polemikę z Konstancją

jeśli nie chcecie być z elegancją

do parteru ściągnięci

wyrzuci i wyżęci

chyba, że jest to dla was atrakcją

kiedy przyjrzałem się dziś Irenie

ogromne było moje zdziwienie

choć mija za rokiem rok

to dla niej czas zwolnił krok

to czary, czy losu zapomnienie