ę to jest literka miękka

szybko pęka, chętnie kwęka

zrobi kroczek – zaraz stęka

dla niej życie to jest męka

 

udręczona niesłychanie

lecz ją kocham tak namiętnie

i podziwiam ten ogonek

który kręci się przepięknie

ja chcę stąd iść

kusi mnie liść, właściwie liści kiść

ach już tam być

w kiści się skryć i pełnią życia żyć

nie chcę tu gnić

szarą nić wić, kryć się, maskować

pora się wzbić

odlecieć, przestać udawać

 

ach droga ćmo

zakończyć już, nadeszła nareszcie pora

bezokolicznikowy ciąg

wynocha, fora ze dwora

spójrz na flądrę zwierzę mądre

o wyglądzie jej nie bąkaj

bądź co bądź mogło być gorzej

mogła kształty mieć pająka

 

nie sądź flądry po majątku

nie wyrządzaj flądrze krzywdy

bądź co bądź mogło być gorzej

mogła być dłużniczką wydry

 

twórz krąg flądry zwolenników

samych żądnych władzy ludzi

bądź co bądź flądra jest rybą

więc pływanie ich ostudzi

 

kończąc bzdurną bajkę tą

w pół słowa urywam wątek

jeśli ci mało flądry i ą

to wracaj na początek

czym by było me dzieciństwo

bez zygzaka (znaku Zorro)

nie mam żadnych wątpliwości

brzmi paskudnie, brzmi jak horror

 

bez zabawek, bez szpadelka

pana Zenka, wujka Józka

co by sznurek zastąpiło

czym bym jeździł zamiast wózka

 

zero bezów, tylko sernik

żadnej zupki, tylko drugie

w wizji świata bezzetnego

z przerażenia aż się gubię

igrek straszne ma kompleksy

wręcz się wstydzi wtedy gdy

statystykom się przygląda

które mówią chętnym czy

jest wyrazów takich wiele

z dumnym na początku y

wstyd jak mówię przeogromny

smutek, żal i słone łzy

wywołuje z lasu wilka

jak harmonijka się składa

jest nerwowe i wybredne

rozmawia, ale nie gada

 

pija wódkę, piwo, wino

przesiaduje wieczorami

we Wrocławiu i w Warszawie

podróżuje rowerami

 

lubi nowe mieć wyzwania

kradnie wiewiórkom orzechy

chętnie wielce się wydurnia

mnóstwo z wu mamy pociechy