proszę jaka niespodzianka

kopę lat cię nie widziałem

serio, bywasz tu codziennie?

już wróciłeś? nie zostałem

a pamiętasz może Marka?

fakt on był w dziewiątej grupie

nie mam dzieci, polityka?

szkoda czasu, były głupie

lat minęło osiemnaście

dużo lecz w szalonym pędzie

łapiesz nitki i próbujesz

wiążesz, supłasz, motasz, przędziesz

brzdęk – dźwięk gongu, czas upłynął

runda jest już zakończona

daj telefon, miło było

wiesz, rozumiesz, dziecko, żona

ulga, zwiałem, ale nudził

chyba trochę go zmęczyłem

znałem kiedyś tylu ludzi

gdzieś po drodze ich zgubiłem

z dala od rozgrzanej tłuszczy

tam gdzie stary dąb się zwalił

zabrał mistrz swojego ucznia

i mu takie dziwy prawił

 

szybciej dojdziesz gdy powoli

krok za krokiem, byle składnie

najkrótsza jest prosta droga

na niej w błoto się nie wpadnie

 

nawet najwspanialsze chęci

nic nie dadzą bez działania

a pokora spowoduje

że sami będą się kłaniać

 

mistrzu – uczeń tak zapytał

gdy wysłuchał już wywodu

cóż to chciałeś mi przekazać

i z jakiego powodu

 

czy cię moich brak postępów

skłonił do powtórki lekcji

czy niestrawność, czy sumienie

jaki powód twych obiekcji

 

nigdzie przecież się nie spieszę

z drogi i o cal nie zbaczam

robię to co robić lubię

wrogom i bliźnim wybaczam

 

mistrz swą długą siwą brodę

poczochrał dwoma palcami

i powiedział słuchaj synu

nie szermujmy już racjami

 

to nie o nie wcale chodzi

ani o konkretne rady

ważne, żebyś umiał myśleć

i niezłomne miał zasady

odpoczynek i lenistwo, to marzenia pana Janka

ach, by móc je praktykować, co wieczora, co poranka

modlił się Jan bez ustanku – by go praca nie niszczyła

by inwencja, pomysłowość, kreatywność, aby siła

towarzyszyły mu ciągle, bez najmniejszej nawet przerwy

dając radość, satysfakcję i by mocy tej rezerwy

Jan w odruchu serca pięknym wykorzystywał dla ludzi

aż pewnego w środę ranka, kiedy Jasio się obudził

patrząc na pełen kalendarz otępiałym nieco wzrokiem

mruknął – za czym to ja głupi zatęsknić śmiałem przed rokiem?

za spokojem, za zadumą, za refleksją i za ciszą

czy adresaci mych modłów aby całkiem dobrze słyszą?

tak – głos z góry odpowiedział – tak Janeczku, każde słowo

czego chciałeś, to dostałeś, to spełniło się wzorowo

z opowiastki przytoczonej niechaj płynie stara prawda

nim poprosisz pomyśl chwilę, by cię nie spotkała twarda

nieugięta, konsekwentna i bolesna rzeczywistość

Janku korzyść weź z nauki, nie na dziś, ale na przyszłość

z rzeką byś się nie pokłócił

górze wyrzutów nie robił

wiatru jak wiać nie pouczał

ale siebie? Boże drogi

i o świcie i wieczorem

za pomyłkę, za marzenia

za opinie innych ludzi

karałbyś, poprawiał, zmieniał

pośród ździebeł i badyli

dwie jak spod stalówki kreski

błyszczą odbijając

niebieski świat

między błotem i kamieni stertą

czasem rozgniecioną

żóltą głową podniesioną

świeci kwiat

tuż zza płotu, z dwu metrów

dziecko macha ręką

czeka na odpowiedź

daj

a po siedmiu dniach tworzenia

mimo obaw i przypuszczeń

skończył Pan ten świat montować

i do niego wpuścił tłuszczę

 

termin był naprawdę krótki

więc nie wnośmy wciąż protestów

w sumie i tak mamy szczęście

bo to ciągle faza testów