limeryki i indyki

zaczarowana – w mordę – dorożka

zaczarowany wozak i koń

jeżeli nie masz własnych pomysłów

to za cudzymi jak osioł goń

wszyscy leciutko agresywni

z bezczelnym uśmiechem na twarzy

oczekujący i niegotowi

ciekawi co tu się wydarzy

możesz uznać, że się mylę

że się nie znam, że bajdurzę

lecz nie czuję byśmy byli

blisko albo w czarnej dziurze

na nieważnych kładziesz lachę

komu trzeba zjeżdżasz tyłka

módl się bracie by przypadkiem

nie spotkała Cię pomyłka

czemu wciąż pytasz skąd wiem co wiem

życia marnując cenne chwile

czemu po prostu nie wystarczy

świadomość, że się rzadko mylę

nie żałuj róży ściętej młodo

że się tak piękna zerwać dała

nie miała kiedy się przerazić

niczego się nie spodziewała