uda się kiedyś, mówisz, jakby
porażka była normalnością
jakbyś w więziennym lochu siedział
albo przegrywał z codziennością
wigilijnie
a teraz dzieci i dorośli
kotki, koniki, karpie, muchy
wszyscy do stołu, na kolację
gwiazda już świeci! ruchy! ruchy!
natomiast my
źli i niedobrzy, podstępni, głupi
cwani, cyniczni i od nas inni
gotowi krzywdzić na każdym kroku
my idealni, prawi, niewinni
świateł migot
światła migają w cyklu tajemnym
czy to wahadło czy po spirali
kręcę się stale w tym samym miejscu
wierząc w cel piękny gdzieś tam w oddali
przyzwyczajenie
przyzwyczajenie ścieżki myli
zniekształca dawne ostrzeżenia
sens sensu zmienia jeden w drugi
dostosowuje do otoczenia
błąd pierwszego kroku
błąd robisz w pierwszym założeniu
patrzysz na znaki, które mylą
interpretujesz, zmieniasz, przerabiasz
a mógłbyś żyć po prostu chwilą