limeryki i indyki

razu pewnego do Aleksandra

przyszła znienacka ogromna chandra

wymęczyła go okrutnie

powodując swary, kłótnie

gdy przeszło orzekł – wylazła za(n)dra

gdzieś, chyba w Gdańsku żyje Cezary

co ma niezwykle szerokie bary

a że są od steryda

to nieco niżej bida

i na dodatek małe rozmiary

trudno nadążyć jest za Maciejem

leży, więc pytam, czy coś się dzieje

nie wiem czy go zmorzył trunek

czy potrzebny jest ratunek

on nic nie mówi, tylko się śmieje

heca i draka z Polikarpami

bo choć z reguły są fajtłapami

coś o Śmierci wspominają

o rozmowie jakiejś bają

i każą nazywać się mistrzami

bardzo chełpiła się pewna Marta

jakie ma szczęście, jakiego farta

twierdziła: zawsze tak będzie

ja wygram z każdym i wszędzie

przegrała, dziś jest skromna, otwarta

lubi narzekać Eleonora

kwęka od rana, aż do wieczora

na męża, korki i śnieg

na dwudziesty pierwszy wiek

bez narzekania byłaby chora