limeryki i indyki

próbuję, ale tarczę wciąż mijam

czasami jestem naprawdę blisko

„wszystko wydaje się takie samo

a jednak inne jest wszystko”

bolą od palców absolutu

cisnących mocniej niż byś wolał

plecy, żebra i ręce

lecz eksploduje głowa

zapaśnik zaczął robić zapasy

szklarza zaś oczy szklą słone łzy

robot nie robi, skosił kos kosa

a co u Ciebie, co robisz Ty?

’a za zakrętem niespodzianka!’

wizja gotowa dodać zapału

gdy sił brakuje, gdy sił wystarcza

na to jedynie by iść pomału

co było było, co ma być może

a czujesz tylko co w rękach trzymasz

nawet jeżeli chciałbyś inaczej

i się z niemocy bez przerwy zżymasz

tyle straconych dni bezpowrotnie

których odzyskać nie masz sposobu

nie zdołasz kupić i nie ukradniesz

o nie uboższy trafisz do grobu