limeryki i indyki

dokąd to idziesz Maksymilianie?

prosto przed siebie mój miły panie

(a potem minął drzewo

i zaraz skręcił w lewo)

z Maksem od zawsze takie skaranie

kochają wszystkie panie Emila

bo im przepięknie życie umila

wie kiedy przynieść kwiaty

przystojny i bogaty

ech, żeby nie mentalność motyla

mówili chłopcy – ach Paulina

ta to ma usta jak malina

a jeden, który ją znał

cicho zwykle dodawał:

ale tak kwaśne, jak Pauli mina

gdybyś znienacka spytał Bogdana

„jakie w tej sprawie jest zdanie pana?”

to bez względu na temat

umęczy go dylemat

(kwestia tysiące razy zbadana)

postanowiła kiedyś Brygida

że za Hiszpana tylko się wyda

postępowała śmiało

i się Brydzi udało

teraz płacze, że non-stop corrida

kiedyś zaczepił łobuz Stefana

tykał go, straszył, nie użył „pana”

a Stefan? swym sposobem

porozmawiał ze żłobem

ma odtąd Stefan wiernego fana