blog rymowany
czterolistna koniczynko
najzieleńsza wśród zielni
ma niewinna ty roślinko
co cię pragną nie spełnieni
wróżko od tajemnych marzeń
amulecie, dzika świnko
dla wątpiących skro nadziei
modlitewna katarynko
i optymistów symbolu
i dodająca otuchy
nie wiem ciągle skąd masz siłę
jakie w ciebie moc tchną duchy
stare, dobre, proste, granie
bez udziwnień, wodotrysków
takie co bez pudła trafia
wykonane przez artystów
którzy na dźwięk tego słowa
bunt podnoszą jak i wtedy
kapitalnie grali chłopcy
aktualnie siwe zgredy
czerwona, czarna, czerwona
czego jeszcze Trump dokona?
a czy gdyby zagrał w dżinsach
pokonałby dzisiaj Higginsa?
Dariusz – pracowity twardziel
gdy ma cel, nic go nie wzrusza
uśmiechnięty i otwarty
krótko mówiąc, człowiek dusza
cóż dodać? chyba tylko
szanujcie państwo Dariusza
cóż to było? takie cenne?
takie bliskie rozwiązania?
czemu gdy cię o to pytam
utrudniasz poszukiwania
jaki powód waty w głowie
i skąd błędy oczywiste
czy naprawdę o pół kroku
odpowiedzi leżą wszystkie?
czy znak dajesz, że kierunek
tak jak nigdy jest właściwy?
„gdzieś na końcu małej ścieżki
co zgubiła drogę matkę…”
tak to było? o to chodzi?
mam rozwiązać tę zagadkę?
czy ty wiesz, czy ty wiesz
czego chciałbyś, czego chcesz
czy masz obraz przed oczami
jasny, spójny i przejrzysty
czy mgły plamy mu nie szkodzą
i jest świeży i soczysty
czy ty wiesz, czy ty wiesz
jest tuż obok to co chcesz
nawet w łokciu prawej ręki
wyprostować ci nie trzeba
ani krok cię nie oddziela
siedzisz w środku swego nieba