namawiał nieraz sąsiad Romanka

żeby na ryby jechał z nim z ranka

lecz – jak to mówią – niestety

ważniejsze były kobiety

a szczególnie sąsiadka-kochanka

taką naturę ma Gabriela

że żyć nie umie bez przyjaciela

źle jej w samotności

samotność ją złości

bycie z przyjacielem – rozaniela

razu pewnego do Aleksandra

przyszła znienacka ogromna chandra

wymęczyła go okrutnie

powodując swary, kłótnie

gdy przeszło orzekł – wylazła za(n)dra

gdzieś, chyba w Gdańsku żyje Cezary

co ma niezwykle szerokie bary

a że są od steryda

to nieco niżej bida

i na dodatek małe rozmiary

trudno nadążyć jest za Maciejem

leży, więc pytam, czy coś się dzieje

nie wiem czy go zmorzył trunek

czy potrzebny jest ratunek

on nic nie mówi, tylko się śmieje

heca i draka z Polikarpami

bo choć z reguły są fajtłapami

coś o Śmierci wspominają

o rozmowie jakiejś bają

i każą nazywać się mistrzami