wciąż zamartwiała się z Płocka Flora

że nie jest zdrowa, że wręcz jest chora

przychodnie i szpitale

wizytowała stale

aż otrzymała tytuł doktora

w pewien jesienny wieczór Adela

doszła do wniosku, że wciąż powiela

niezbyt skuteczne schematy

(wiano od mamy i taty)

więc teraz zmiany w swe życie wciela

gdy idą święta, ciotka Cecylia

sprawdza, czy mąka jest i wanilia

nie chce by potem kłopoty

wstrzymywały jej roboty

przecież na ciasta czeka familia

prosiła babcia – wnusiu Januszku

pomóż troszeczkę, mój ty leniuszku

a on wołał głośno „pstro”

chcecie wiedzieć czemu? bo

prośby miał w pupci, a nie w serduszku

pewna spod Nasielska Fortunata

choć już niemłoda, choć ma swe lata

nie wie co to zmęczenie

i drażni ją siedzenie

od świtu do nocy ciągle lata

tak czasem dzieje się z Matyldami

że rodzą się materialistkami

gdy mówić zaczynają

pierwsze co wymawiają

to nie zwykłe „mama”, tylko „da mi”