o jedenastej pierwsze upłynęło

wspomnieniem o barwie ceglastej

by się dopełnić w całej krasie

kwadrans lub dwa po siedemnastej

ćwierć wieku niczym mgnienie oka

albo niedługie dwa wyrazy

dźwięki, zdarzenia, aromaty

śmiech, smutek, w głowie obrazy

znany z imienia

być może nawet, coś ponad, więcej, jeszcze nas łączy

albo coś razem, albo przez szybę

będzie, lub było, zaraz się skończy

sam, w połączeniu, pod warunkami

na tle widziany, pod kątem różnym

przeklęty, czasem oczekiwany

zawsze mu jestem sekundy dłużny

a co jeżeli z grona epitetów

do martwej twarzy przymierzanych

życzliwy krzyczałby najgłośniej?

wprowadzałbyś w obrazie zmiany?

kiedy usłyszysz „jedyna droga”

zrób co uważasz, wszak jesteś wolny

ja pójdę inną, póki mam wybór

i do wyboru jestem wciąż zdolny

kiedy usłyszysz „sposób najlepszy”

uwierz, lub odrzuć, takie masz prawo

a ja zapytam: pod jakim względem?

zanim z innymi zacznę bić brawo

kiedy usłyszysz „nasza jest racja”

potwierdź lub zaprzecz, lub co innego

ja będę pytał, czy manie racji

czegoś dowodzi, a jeśli: czego?

może i błądzę – wszak jestem wolny

może się mylę – z prawa korzystam

ale nie wierzę, gdy ktoś ogłasza

że poznał prawdę na procent trzysta

a co jeżeli pierwsze

i całkiem niespodzianie

spod palców wyjdzie „kocię”

to co się później stanie?

jak kocię się dogada

z myślą dumną jak Rysy

które z kociej gromady

uznają tylko tygrysy?

a kotka nie utopisz

ot bez mrugnięcia okiem

po prostu, bo przydreptał

niepewnym miękkim krokiem

więc siądziesz pewnie w fotelu

malucha weźmiesz na ręce

niech śpi, dopóki może

póki nie musi nic więcej

to że z każdej sytuacji

jakieś znajdzie się wyjście

jasne jest niczym słońce

i zielone jak liście

kwestią zgoła odmienną

dzieci, panowie, panie

pozostaje czy nam się

podoba rozwiązanie