żeby nie było, że nie potrafię

żeby nie było, że mi się nie chce

że nie pamiętam, że już nie umiem,

wziąłem-stanąłem-byłem przy desce

nie żeby zaraz przy desce z drewna

nie żeby brystol oraz pinezki

włączyłem program, który z początku

ekran ma całkiem jasnoniebieski

i zakasałem oba rękawy

mocno zaparłem się tyłkiem w krzesło

oddech głęboki wziąłem i wtedy

nagle poczułem, że już mi przeszło

różne w życiu są przypadki,

do przykładów bardzo licznych

dodać warto również grupkę

siedmiu braci gramatycznych

są jak palce jednej dłoni

nierozłączni i kompletni

każdy swoje ma zadania

(są w ich wykonaniu świetni)

wołacz drze się wniebogłosy

dopełniacz wypełnia puste

celownik określa cele

narzędnik wybiera tłuste

mianownik nazywa rzeczy

najnormalniej po imieniu

biernik cicho siedzi w kącie

(zwykle ma coś na sumieniu)

i by można wywód zamknąć

z pozytywnym wręcz wynikiem

gdyby nie malutki problem

z szóstym bratem – miejscownikiem

kogo pytam – nikt nie słyszał,

stąd się rodzi podejrzenie

że specjalne ma zadania

na zapleczu, nie na scenie

dba o miejsce? lecz dla kogo?

może dla braci i siebie?

gdybać mógłbym tak do jutra

lecz jak jest, do końca nie wiem

chociaż już się przesiliło

nie jest jeszcze całkiem miło

38,5:0

łeb mi pęka, bolą oki

i przeciekają zatoki

nie będzie dzisiaj indyka

coachartur niniejszym znika

moi Drodzy Czytelnicy!

(mam na myśli teraz panów)

nie ma, że się wam dziś nie chce,

że wam szkoda tulipanów

zaraz proszę zbierać tyłki

i w te pędy, już, po kwiatki

do kolejki, do kwiaciarni,

skoro puste są rabatki

moje Drogie Czytelniczki

(tak, chodzi o Was dokładnie)

kłaniam się bardzo niziutko

i jak tylko umiem ładnie

życzę wszelkiej pomyślności

i radości i uśmiechu

i pogodnej codzienności

takiej z chwilą do oddechu