twarz zatrzymana, dziwne kontynenty

odcienie, plamy, których dawno nie ma

zdjęcie magiczne i dwukierunkowe

przypomina okno, kuchnię oraz drzewa

 

widzicie co to jest, prawda?

widok, gdy idę się przywitać

posłuchać szumu, pochrzęścić piaskiem

i gdy się żegnam, raz jeszcze patrzę

zanim się morze schowa za laskiem

blisko, dalej i najdalej

daleko, bliżej, najbliżej

różne nazwy, perspektywy

a świat jeden, jak powyżej

 

gdzieś w okolicach Kampinosu

mam wrażenie, że gdy się zniżę, pochłoną mnie płaskowyże

pojawią się ludzie i domy

problemy małe i duże

talerze, kołdry i pędzle

trawniki oraz kałuże

byli, szli nawet przed siebie

obok nawet biegał pies

nawet ślady pozostawili

zanim osiągnęli kres

 

po pustej plaży mogę łazić godzinami

tam wszystko widać jak na dłoni – sensy i bezsensy, przemijanie, piękno i bezwzględność natury…

za każdym razem odkrywam coś nowego

tego co jest piękne, nowe

i co skrywa tajemnicę

co jest miłe, kolorowe,

tego dzisiaj Wam tu życzę

 

zdrowych i pięknych Świąt :)