limeryki i indyki

chciała wrażenie sprawiać Ludgarda

że niedostępna jest, silna, twarda

lata tak to trwało mili

by skończyć się w jednej chwili

zmiękło jej serce od śpiewów barda

nie ucieknę – kolej na Wisławę

nie wiem jak zacząć, czuję obawę

pamiętam, że miała Nóbla

nie chciałbym wypuścić bubla

bo to by było strasznie nieklawe

spotkało szczęście wielkie Justyna

bo umówiła się z nim dziewczyna

czekał na nią do wieczora

nie przyszła – może jest chora?

nic nie zrozumiał, oj biedaczyna

tuż obok mnie mieszka pan Antoni

gdy się ukłonię, on się odkłoni

ponoć zwiedził cały świat

i ma chyba ze sto lat

dusza człowiek, ma serce na dłoni

z doświadczenia wie dobrze Janina

jak działa związek skutek-przyczyna:

łatwo sobie wybić kły

albo obić tyłek gdy

do kariery wysoka drabina