kto się świetnie zna na mapach?

kto wie gdzie są które góry?

kto odróżni staw od rzeki

nawet gdy są gęste chmury? 

kto stolice zna i miasta?

kto wie gdzie są złoża siarki?

jaką ma powierzchnię Polska

i zna Ziemi zakamarki? 

kto na szyi zamiast głowy

mieć najchętniej chciałby globus

to geograf proszę państwa

nie włóczęga i nie łobuz

otóż drodzy jak niejeden

czterech kółek wie amator

sporo zdrowia może zabrać

człekowi egzaminator 

no bo ile byś się uczył

ile byś manewry ćwiczył

masz znikomą w sumie szansę

byś na placu test zaliczył 

nie inaczej bywa także

na uczelni każdej wyższej

bo wiadomo – student czasem

nawet i odpowie ślicznie 

a że śliczność ta związana

jest z płynnością wypowiedzi

a nie z sensem, co w szczegółach

pominiętych nieraz siedzi? 

a was teraz proszę o sąd

i o ocenienie winy

czy zły jest egzaminator

czy też inne są przyczyny?

nawet jeśli gdzieś na świecie

jest szczęśliwe takie miejsce

gdzie latarnik w samotności

dba aby statek po rejsie 

znalazł drogę wprost do portu

i nie osiadł na mieliźnie

raczej nie liczcie na etat

bo się łatwiej mysz prześliźnie 

tuż przed nosem i łapami

zgłodniałego bardzo kota

niż wam trafi się przypadkiem

atrakcyjna ta robota 

konkurencja jest ogromna

w wyścigu do samotności

i nawet na rezerwowej

liście jest ze dwustu gości 

nic, że sztormy, nic, że wilgoć

nic, że wokół nie ma ludzi

latarnia jak ćma przyciąga

takich co im się nie nudzi 

swoje własne towarzystwo

w każdej jednej w roku dobie

szanse małe, lecz chcesz – próbuj

może ci się uda? kto wie?

tuż nad kuchnią u mej ciotki

wisi haftowana ścierka

ten kto znajdzie się w pobliżu

chce, czy nie chce, na nią zerka 

jest na dole ścierki strofka

co mówi o gotowaniu

aż zadziwia, ile sensu

w jednym się zmieściło zdaniu 

w płótno wplecione wspomnienie

dawnych czasów co odeszły

i hafciarek-amatorek

i wyhaftowanych wierszy

nie wiem skąd się wzięła plotka

że reżyser to zajęcie

elitarne, dla niewielu;

czy jej źródło leży w sprzęcie 

drogim do kręcenia filmów?

czy ma źródło swe w teatrze?

trudno dociec, widzę jednak

kiedy dookoła patrzę 

całe tłumy reżyserów

od dramatu i od dźwięku

osowiałych, kreatywnych

miłych, pozbawionych wdzięku 

młodych i średnich i starych

empatycznych oraz ostrych

spokojnych, strasznych nerwusów

i przyjaznych i wyniosłych 

jedni kręcą epopeje

inni miniatury małe

jedni 3D i w kolorze

inni tylko czarno-białe 

każdy z nas jest reżyserem

lecz nie filmu, tylko życia

***

lecę, bo już przyszedł wieczór

będę kręcił scenę mycia ;)

mądrość ludu jest głęboka

na ten przykład: nigdy nędza

tej rodziny nie napotka

co w szeregach swych ma księdza 

nie wiem czy to dzisiaj prawda

lecz pamiętam trochę jeszcze

że w tak zwanym PRL-u

jeśli się mieszkało w mieście 

na wsi małej, czy w miasteczku

w sumie całkiem obojętnie

zaopatrzeniowcom żyło

nieźle się (mówiąc oględnie) 

tym co nie wiedzą dlaczego

nie będę jednak tłumaczył

przyczyn, bo właściwie po co

niech czytelnik mi wybaczy