blog rymowany
przyznasz chyba, iż nieduża
szansa jest, że dzisiaj spotkasz
kogoś kto uprawia zawód
który się nazywa szczotkarz
a wszak szczotek otaczają
nas nieprzeliczone rzesze
(czym tak prawdę powiedziawszy
ja się w sumie bardzo cieszę)
może szczotki produkują
już tylko w Chinach Chińczycy
skoro tak trudno uświadczyć
nam szczotkarza na ulicy?
kup papieru cztery rolki
ozdobnego, chętnie w gwiazdki
renifery i choinki
ostatecznie w złote paski
przygotuj czerwoną wstążkę
srebrne, złote kotyliony
i poczekaj aż sam będziesz
znaczy: bez dzieci, bez żony
rozłóż papier na podłodze
by przypomnieć sobie że
nożyczki zostały w pracy
a te drugie? któż je wie?
pomyśl chwilę, się zmotywuj
wzbudź swój autorytet taty
zacznij nożem ciąć kuchennym
lekko potnij sobie łapy
zaakceptuj krwawe kropki
bądź ogólnie wniebowzięty
i nie przejmuj się, na pewno
znajdziesz ukryte prezenty
przecież kładłeś je z rozumem
by z logiki korzystając
odnaleźć je w takim tempie
jak wiejący przed psem zając
gdy logika cię zawiedzie
spakuj papier, weź bandaże
idź do żony, ona zaraz
gdzie prezenty są pokaże
jeśli wielką masz ochotę
to walcz dalej, lecz niestety
prawda może cię zaboleć:
lepiej pakują kobiety
pójdź no tylko do przedszkola
albo zasiądź w szkolnej ławce
zaraz system ci przydzieli
do opieki wychowawcę
który ma zadanie czuwać
żebyś z kursu wciąż nie zbaczał
na tym w skrócie się zasadza
bowiem wychowawcy praca
gdyby jednak się zdarzyło
że popadniesz w tarapaty
wychowawcę też dostaniesz
lecz po drugiej stronie kraty
wychowawca – zawód trudny
ale uratował wielu
czy to twoje powołanie
przyjaciółko? przyjacielu?
skoro mak masz na makowiec
to zejdź proszę do piwnicy
i sprawdź – może przez przypadek
znajdziesz dwie szklanki pszenicy
będą jeszcze ci potrzebne
masło, orzechy i miód
mleka trochę, plus migdały
(czy zaczynasz czuć już głód?)
ja też czuję, lecz niestety
muszę czekać do Wigilii
tęskniąc do podobnych smaków
marząc o woni wanilii
przyznam, że nie wiem co dalej
po kolei zrobić mam
przecież mańkut ja nie jestem
dalej radź już sobie sam
podejrzewam – co ja mówię!
wiem na pewno, że zechcecie
na te święta co nadchodzą
zrobić karpia w galarecie
nie zazdroszczę wam wysiłku
ani nie zazdroszczę trudu
bo by karp porządnie wyszedł
nieomalże trzeba cudu
bo to wcale proszę państwa
(choć niektórzy mi zaprzeczą)
zrobić w galarecie karpia
nie jest zbytnio prostą rzeczą
pierwszy problem – jak wiadomo
wszystkim co miewają gości
na Wigilię, to rzecz jasna
dobrze porozmieszczać ości
druga kwestia – równie ważna
jak sól w gotowaniu klusek
to dyskretne rozmieszczenie
w karpiu ze dwudziestu łusek
i to wszystko nie tak sobie
jakby w mielonym kotlecie
przemieszane przypadkowo
wszak to karp jest w galarecie
która z własnej swej natury
być powinna przezroczysta
(wiem, że niepotrzebnie piszę
bo to sprawa oczywista)
***
jeśli nie wiesz czy karp wyszedł
i cię to wewnętrznie szarpie
zajrzyj pod link wymieniony
już czekają tam dwa karpie
http://elementarz2.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?1207033
sprawdź czy masz paliwo w baku
pojedź i kup kilo maku
potem mak w maszynce zmiel
sięgnij po płyn, w którym chmiel
odmierz mąkę, wybij jajka
(dotąd proste, nie? jak bajka!)
znów weź łyczka i orzeszki
usiądź, sapnij, weź oddeszki
teraz smaruj blachę masłem
(mam nadzieję, że wciąż jasne)
i znów wlej do kufla piwa
piec się nie chce? no cóż, bywa
pójdziesz rano do cukierni
jak inni tradycji wierni ;)